تبلیغات
 THE EVERLASTING COUNTRY - ما کجا بودیم

بگذار به تو بگویم کجا بوده ام (به انگلیسی: Let Me Tell You Where I've Been ) نام مجموعه ای از اشعار، داستان های کوتاه و مقالاتی از ۵۳ نویسنده زن ایرانی خارج از ایران است که بیش از یکصد داستان کوتاه، شعر و مقاله از زنان ایرانی مهاجر را در بر میگیرد. این کتاب به انگلیسی و توسط پرسیس کریم، نویسنده ایرانی‌تبار مقیم آمریکا تهیه شده است.

ایل میلان

میلان نام یکی از ایل‌های کرد استان آذربایجان غربی ایران است.در حوزه شهرستان مهاباد انشعاباتی از ایل میلان زندگی می‌کنند. قلمرو اولیه این ایل منطقه وسیعی از مناطق کردنشین آذربایجان غربی و ترکیه را شامل می‌گردد که در جوار ایلات و طوایف وابسته خود به حیات ایلی ادامه می‌دهد. بر اساس تحقیقات به عمل آمده، اصل این مشخص نیست و در منطقه مورد مطالعه نیز کسی نمی‌داند که ایل میلان از کجا آمده و پیشینه تاریخی آن چگونه بوده است، اما مشخص شده است که این ایل با ایلات شکاک، تاکوری، کردهای قوچان، سارمانلو، مقری ،گراوی ،خودی شمسکی ،حسانلو ،مرزکی و جبرانلو خویشاوند است و در آخر با آنها به نیای مشترک میرسند. طوایفی از ایل در نواحی مهاباد تخته‌قاپو شده اند. ایل میلان شامل 12 طایفه است که قسمت اعظم جمعیت آن قسمت اعظم جمعیت آن به اسکان رسیده وامروزه دیگر کوچ نمی‌کنند.

سروش لشگری

سروش لشکری ملقب به هیچکس متولد ۱۷ اردیبهشت ۱۳۶۴ از اولین خوانندگان رپ فارسی است.سروش لشکری در آهنگهایی که می‌خواند مدام تاکید شدیدی بر وجود خون آریایی در رگ‌هایش می‌کند و همچنین برای خودش از القابی نظیر : پدر خوانده و «پدر رپ فارسی» استفاده می‌کند. البته همه می دانیم که اولین رپر ایران شایان بود که امروزه هیچکس نمی داند کجا زندگی می کند . البته بعضی ها می گویند دیو بوده است . برخی می گویند حسن صباح به هژیر و سروش رپ را آموخت .... ولی به هر حال ان چیزی که معلوم است اینست که هیچکس پدر رپ نیست شاید اسوه مقاومت رپ و قدیمی ترین رپر باشد . به هر حال امروزه هر جانوری در خیابان طرفدار هیچکس است . *سروش لشکری گروهی با نام‌ ۰۲۱ و کمپانی ضبط موسیقی به نام صامت را تشکیل داده‌است. هیچکس برای خواندن یک اهنگ با رپر های مبتدی بیش از 2 میلیون تومان پول اخذ می کند . این در حالی است که رضا پیشرو 3 میلیون می خواهد .

زیبد

زیبد یکی از روستاهای شهرستان گناباد استان خراسان رضوی ایران است. این روستا مرکز دهستان زیبد است.درةمد اصلی مردم از کشاورزی و بویژه زعفران - گندم - پنبه - انگور - کشمش و خشکبار است . زیبد در مسیر جاده ابریشم واز نقاط باستانی ایران است و قلعه‌ای تاریخی از دوران اشکانیان در آن باقی مانده است. نام زیبد در داستان ۱۲ رخ شاهنامه بارها گفته شده است و محل جنگ ۱۲ رخ بنام سرپیوند در پای دژ زیبد بوده است سپاه ایران به رهبری گودرز در مسیر خود بسوی مرو از زابلستان به این محل آمدندو مدت در این محل خیمه وخرگاه برپا کردند و گودرز در قلعه زیبد زندگی کرد.سردار ایرانی از این قلعه فرستاده‌ای رابا نامه‌ای دوستانه به مرو و جیحون نزد افراسیاب فرستاد که از تجاوز به ایران خودداری نماید و راه صلح و دوستی پیشه نماید او منتظر پاسخ فرمانده توران در زیبد ماند اما افراسیاب پیام دوستانه و دلبرانه را با جنگ افروزی پاسخ داد و گفت ما جز به جنگ راه چاره‌ای بر نگزینیم و برای نبرد بسویت لشکر فرستم. پس سپاه توران به این رزمگاه آمد در فاصله ۱۵۰۰ متری قله زیبد مکانی بنام رزمگاه یا رزگاه وجود دارد که با داستان شاهنامه مطابقت می‌کند. در این رزمگاه ایرانیان بر سپاه توران پیروز شدند. ابتدا ۱۲ تن از پهلوانان جنگ تن به تن کردند به این دلیل این جنگ را جنگ ۱۲ رخ گفته‌اند سپس سرداران ایرانی، تورانی‌ها رااز طریق دشت گناباد بسوی مرو و رود جیهون دنبال کردند. در تپه مشرف به قلعه زیبد در سال ۱۳۵۴ گورستانی کشف شده که دهها گور و اشیا سفالینه از آنها بدست آمده است. در همان نزدیک در کلاته شهاب- خاتما- و تشله رستم و تنگل کمچنار نیز چندین گورستان دیگر توسط قاچاقچیان غارت شده است. اهمال کاری که در مورد غارت تمدن هلیل رود و جیرفت و سایر مکانها نیز اتفاق افتاده است. یک کارشناس ارشد باستان‌شناسی در مطالعه‌ای آزاد از این مکان تمدن این روستا را هم‌زمان با تمدن شهر سوخته و جیرفت دانسته است. در کوههای زرد (رزو) زیبد همچنین تابوت بزرگ سنگی مربوط به دفن مردگان گبر برجای مانده است آثار گورستان زرتشتیان در کلاته شهاب و تنگل خاتمه در محلی به نام تشله رستم در سالهای ۱۳۵۰ -۱۳۵۴ به غارت رفته است اما کوزهای سفالی بزرگی از این گورستان نزد اهالی وجود دارد. شخصیت‌های علمی و سیاسی زیادی از این روستا هستند. آخوند زیبدی صاحب کتاب شعری به لهجه محلی ۱۸۵۰ -علی عجم نماینده دور اول پارلمان - محمد عجم نویسنده و پژوهشگر - حجه الاسلام صادقی امام جمعه گناباد- دکتر زیبدی پزشک متخصص نامدار از آن جمله اند.در حومه زیبد طاق پیرصوفه قرار دارد که شبیه به طاق بستان است اما فاقد نقوش حجاری است قبلا در این مکان همانند امام زاده‌ها علم و کتل وجود داشته و مردم مکان را مزار پیر مقدس می‌شناختند در اوایل انقلاب این وسایل برداشته شده و سازمان اوقاف تقدسی برای مکان نمی‌شناسد. حدود ۳۰ سال قبل بطور تصادفی در کشتمان این روستا مجرای قناتی کهن پیدا شد که معلوم نیست مادر چاه و کانال اصلی آن کجا بوده و در چه دوره‌ای متروک شده است .از بخشی از این قنات کهنه برای فاضلاب حمام جدید استفاده کرده اند.

زیلو

زیلو از زیراندازها و بافته‌های روستایی ایران است که در مناطق گرم ایران به ویژه یزد و میبد بافته می‌شود و قدیمی‌ترین زیلوی یافت شده در ایران، زیلویی است که اکنون در مسجد جامع میبد قرار دارد که در سال ۸۰۸ هجری قمری بافته شده‌است. زیلوبافی از صنایع دستی روستایی معمول در میبد است که تا چند سال قبل صدها خانوار از بافتن آن امرار معاش می‌کردند اما در حال حاضر تعداد اندکی از بافندگان سنتی این رشته در میبد باقی مانده‌اند. به جز زیلویی که قدیمی‌ترین زیلوی ایرانی به شمار می‌رود، زیلوهای منحصر به فرد و تاریخی دیگری نیز در اماکن متبرک این شهر و دیگر مناطق گرم کشور یافت شده که از میان آنها می‌توان به زیلوهای موره در خانقاه «بیداخوید» متعلق به ۹۲۷ و ۹۳۰ هجری قمری و تکه زیلوی مسجد شاه ولی تفت متعلق به ۹۶۳ هجری قمری اشاره کرد. زیلو هرچند به ظاهر یک فرش نخی ساده‌است اما بررسی فنون و تکنیک بافت آن نشان می‌دهد که فرهنگی غنی در پس هر تار و پود آن نهفته‌است. زیلو در نقش و بافت شباهت بسیاری به حصیر دارد و همانند حصیر یکی از موارد استفاده آن در مساجد، مصلی و اماکن متبرکه‌است. کارشناسان احتمال می‌دهند که زیلو بافی تکامل شیوه بافت حصیر باشد یا اینکه بافندگان آن از شیوه بافت حصیر بهره برده‌اند. به هرحال زیلو از کهنترین فراورده‌های دست بافته‌است که دیرینگی آن را پیش از برآمدن اسلام می‌دانند. اما در این نکته که خاستگاه این نوع بافته و محل شکل گیری آن کجا است، اختلاف نظرهای بسیاری وجود دارد. میبدی‌ها زیلو را از بافته‌های بومی خود می‌دانند و عقیده دارند این بافته ایرانی حاصل تفکر و خلاقیت مردم این خطه‌است. حتی اگر بخواهیم این تعلق را نفی کنیم، ارتباط و تشابه بسیاری که میان شیونات زندگی مردم و نقوش این بافته‌ها وجود دارد نشان می‌دهد که دیر زمانی است میبدی‌ها با آن آشنایی کامل دارند و حداقل در شیوه بافت آن دخل و تصرفاتی کرده‌اند. از پیشینه زیلو در میبد مدرک مستندی در دست نیست، اما بقایایی از زیلوی بافت میبد در مسجد جامع این شهر قرار دارد که تاریخ ۸۰۸ هجری قمری را نشان می‌دهد. همچنین در مسجد شاه ولی تفت زیلویی موجود است که نام شمس الدین قطب الدین میبدی بر آن دیده می‌شود و تاریخ ۹۶۳ هجری بر آن بافته شده‌است. برخی از ایرانگردان خارجی نیز در سفرنامه‌های خود از زیلوی میبد یاد کرده‌اند. سر پرسی سایکس، نماینده نظامی انگلیس در ایران به هنگام عبور ازمیبد می‌نویسد:«این گلیم‌های قرمز بافت میبد از شهرت خاصی برخوردار است...» و مرادش از گلیم همین زیلو است. زیرا گلیم بافی در میبد مرسوم نبوده‌است و اطلاق گلیم به زیلو از نظر تشابهی است که بین بافت این دو وجود دارد. تار و پود زیلو از نخ پنبه‌است و در اندازه‌های ۳ × ۴ و ۲ × ۳ بافته می‌شود. زیلو از نظر کاربرد به ۳ نوع تقسیم شده‌است که معمولاً تفاوت ظاهری آن در نوع رنگ‌هایی است که انتخاب می‌کنند. زیلوهایی که به رنگ آبی و قرمز می‌بافند و به زیلوی جوهری شهرت دارد از نامرغوب‌ترین و ارزان قیمت‌ترین زیلوها است. مرغوب تین نوع زیلو «تفتال» نام دارد که به رنگ سبز و نارنجی است.




طبقه بندی: ایران،
تاریخ : دوشنبه 2 بهمن 1391 | 15:56 | نویسنده : GHASEM ADO | نظرات

  • paper | ویندوز سون | آنکولوژی

  • کد لوگو حمایت از کشور ایران